Στιγμιότυπα από τη συνδιάσκεψη του ΣΥΡΙΖΑ

«...Το ΠΑΣΟΚ έπαιρνε 40% και εμείς αγωνιζόμασταν για το 3%, τώρα θα πάρουμε εμείς 40% και το ΠΑΣΟΚ θα αγωνίζεται για το 3% (...) Αριστερό είναι ό,τι ενώνει και ό,τι νικάει»... Χαιρέκακος ο Δ. Παπαδημούλης απ' το βήμα της Συνδιάσκεψης, έδειξε να χαίρεται πολύ τη ρεβάνς στο χώρο της σοσιαλδημοκρατίας. Βεβαίως, χωράει πολλή κουβέντα για το τι είναι «αριστερό» και τι όχι, αλλά πάντως αριστεροί δεν είναι όποιοι εποφθαλμιούν τη θέση του χαλίφη και ενώνονται για να του την αποσπάσουν και να συνεχίσουν το έργο του... Να θυμίσουμε μόνο ότι πριν διαφανεί η κυβερνητική εξουσία ως πιθανότητα στον ορίζοντα, εντός του ΣΥΡΙΖΑ η «ενότητα» ήταν το πιο σύντομο ανέκδοτο, με τους ανελέητους διαγκωνισμούς τάσεων και συνιστωσών, και εκτός ήταν η γραμμή πλαγιοκοπήματος του ΚΚΕ...

***

Ζωή Κωνσταντοπούλου: «Έχουμε εμπειρία αγώνων, έχουμε εμπειρία σύγκρουσης με τις πιο σκληρές εξουσίες, τους πιο άτεγκτους μηχανισμούς...»! Ουπς... Μας διέφυγε κάτι απ' την ως τα σήμερα πορεία του ΣΥΡΙΖΑ; 'Η μήπως η κ. Κωνσταντοπούλου ενθουσιάστηκε τόσο απ' τις χτεσινές παρεμβάσεις του Αλ. Τσίπρα και της Σ. Σακοράφα που παρασύρθηκε και πίστεψε ότι το ΕΑΜ, η Εθνική Αντίσταση, ο Μπελογιάννης, ο Πλουμπίδης, ο Βελουχιώτης εγγράφονται στην ιστορία του κόμματός της; Εμείς άλλα ξέρουμε, ξέρουμε για την αγαστή συνεργασία και με εξουσίες και με μηχανισμούς (π.χ. στην τοπική διοίκηση, στο συνδικαλιστικό κίνημα), μάλιστα άνθρωποι τέτοιων μηχανισμών σουλατσάραν στους χώρους της Συνδιάσκεψης, ξέρουμε κάτι δηλώσεις του Σκουρλέτη ότι η απεργία είναι χαμένο μεροκάματο και αλλιώς πρέπει να εκφράζει ο κόσμος την οργή του (σ.σ. πώς θα του φαινόταν τα λευκά περιβραχιόνια στη διάρκεια της παραγωγής ως ένδειξη της δυσαρέσκειας των εργατών), ξέρουμε κάτι διαβεβαιώσεις του Τσίπρα πως ό,τι κάνει θα το κάνει με συζήτηση και διαπραγμάτευση, κάτι εγκώμια του Ομπάμα, και διάφορα άλλα τέτοια που οτιδήποτε άλλο εκτός από «σύγκρουση» με εξουσίες και μηχανισμούς καταδεικνύουν....

 902.gr

Η πραγματικότητα και τα διακυβεύματα του ΣΥΡΙΖΑ

Στη στάση του ΚΚΕ έναντι του ΣΥΡΙΖΑ και, ιδιαίτερα, στην άρνηση του πρώτου να φορέσει το κοστούμι της «υπεύθυνης – κυβερνώσας αριστεράς» και να  συνεργασθεί με το δεύτερο, επιχειρεί να κάνει κριτική ο Αλέξης Μητρόπουλος με άρθρο του στην «Αυγή» του Σαββάτου. Κι όπως έχει συμβεί πάμπολλες φορές σε ανάλογες περιπτώσεις, επαληθεύεται και πάλι το γνωστό γνωμικό: Όταν η πραγματικότητα δεν συμφωνεί μαζί μας, τόσο το χειρότερο για την πραγματικότητα.

Ας δούμε συγκεκριμένα, όμως, τα βασικά σημεία κριτικής του βουλευτή Αττικής του ΣΥΡΙΖΑ.

Διαβάστε το ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ της 1 Δεκέμβρη 1944

Πηγή: ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΑΝΕΜΟΣ

Ποιες υπηρεσίες των δήμων οδηγούνται σε κλείσιμο!

Σε κλείσιμο οδηγούνται με μαθηματική ακρίβεια όσες υπηρεσίες των δήμων έχουν απομείνει να λειτουργούν, μετά και τις τελευταίες αποφάσεις της κυβέρνησης με τις οποίες χιλιάδες εργαζόμενοι αναμένεται να τεθούν σε διαθεσιμότητα-απόλυση, αλλά και οι περαιτέρω δραστικές περικοπές της χρηματοδότησης.

Οι δήμοι παρέχουν μια σειρά υπηρεσίες που ναι μεν είναι υποτυπώδεις και δεν καλύπτουν το σύνολο των αναγκών, ωστόσο, στις συγκεκριμένες συνθήκες εξυπηρετούν πολλές χιλιάδες ανθρώπους που έχουν σοβαρό πρόβλημα και χρειάζονται βοήθεια. Το να απολύονται εργαζόμενοι, να μειώνεται το προσωπικό μαζί με τις ακόμα μεγαλύτερες δραστικές περικοπές που προβλέπει το νέο μεσοπρόθεσμο και ο κρατικός προϋπολογισμός του 2013 για τους δήμους, σημαίνει πρακτικά ότι αυτές οι υπηρεσίες, θα οδηγηθούν σε «λουκέτο». Άλλωστε, ήδη υπάρχουν υπερχρεωμένοι δήμοι, που αυτή τη στιγμή ουσιαστικά υπολειτουργούν, μην μπορώντας να καλύψουν ούτε τις ανάγκες μισθοδοσίας του προσωπικού.

Οι εργαζόμενοι και η νεολαία στο δρόμο...

....και οι ΣΥΡΙΖΑίοι φτιάχνουν κόμμα.

«Μισθούς πείνας» καταγγέλλουν οι εργαζόμενοι στα φαστ-φουντ της Νέας Υόρκης

Εργαζόμενοι σε πολλές αμερικανικές αλυσίδες εστιατορίων φαστ-φουντ, όπως τα McDonald's, έκαναν απεργία και διαδήλωσαν στη Νέα Υόρκη ζητώντας υψηλότερους μισθούς και το δικαίωμα να οργανώνονται σε συνδικάτα, διεκδικήσεις τις οποίες υποστήριξε και ο ελεγκτής των υπηρεσιών της Πολιτείας της Νέας Υόρκης.

Λεηλατούν πάλι τα Ταμεία

H απόφαση της συγκυβέρνησης, σε συνεργασία με την ΕΕ, να οδηγήσει τα αποθεματικά που έχουν απομείνει στα ασφαλιστικά ταμεία σε δεύτερο «κούρεμα» μέσα σε λίγους μήνες, απογυμνώνει ολοκληρωτικά τη Δημόσια Κοινωνική Ασφάλιση και από το τελευταίο περιουσιακό στοιχείο. Ο ιδρώτας και το αίμα εκατομμυρίων ασφαλισμένων, μισθωτών του ιδιωτικού και δημόσιου τομέα, αυτοαπασχολούμενων, επιστημόνων, αγροτών θυσιάζονται στο βωμό της αποπληρωμής των δανειστών, των ισχυρών καπιταλιστικών κρατών και των μεγάλων τοκογλύφων του διεθνούς χρηματοπιστωτικού συστήματος. Οι συντάξεις, οι υπηρεσίες Υγείας και Πρόνοιας, η ελπίδα για ασφαλή γεράματα, τα επιδόματα ανεργίας που δίνονται από χρήματα του ΙΚΑ, δηλαδή των ασφαλισμένων, προς τον ΟΑΕΔ, το χρέος προς τον οποίο έφτασε τα 8 δισ. ευρώ, γίνονται τα λύτρα για τη σταθεροποίηση της καπιταλιστικής οικονομίας και την έξοδο από την κρίση προς όφελος αυτών που την προκάλεσαν, των ντόπιων και διεθνών επιχειρηματικών ομίλων.

Το δεύτερο, επαίσχυντο «κούρεμα» των αποθεματικών έρχεται να ολοκληρώσει το διαχρονικό έγκλημα της ληστείας των Ταμείων από όλες τις μεταπολεμικές αστικές κυβερνήσεις, που με τους πιο συντηρητικούς υπολογισμούς ξεπερνά σήμερα τα 75 δισ. ευρώ. Ετσι, τα αποθεματικά - οι εισφορές των ασφαλισμένων - από καύσιμη ύλη της μεταπολεμικής καπιταλιστικής ανάπτυξης, σήμερα «καίγονται» στην πυρά της καπιταλιστικής κρίσης, η οποία ξεπρόβαλε μέσα από τα σπλάχνα αυτής ακριβώς της ανάπτυξης. Ανάπτυξη που θυσίασε την εργατική τάξη και το λαό μας και υπονόμευσε τις ίδιες τις παραγωγικές δυνατότητες της χώρας.

Η απροκάλυπτη αυτή ληστεία έρχεται να προστεθεί στη χρόνια εισφοροδιαφυγή μέσω της μαύρης ανασφάλιστης εργασίας, που εξασφάλιζε πρόσθετα κέρδη στις επιχειρήσεις και που ετησίως, σήμερα, εκτιμάται ότι αγγίζει τα 6 δισ. ευρώ. Προστίθεται στις διαρκείς χαριστικές ρυθμίσεις προς τις επιχειρήσεις για τα χρέη που είχαν στο ΙΚΑ, στην κρατική πολιτική συμπίεσης των μισθών και στην ανεργία που στερούσαν από τα Ταμεία πόρους, στην πρόσφατη ρύθμιση και στο γενικό σχέδιο της κυβέρνησης για παραπέρα μείωση των εργοδοτικών ασφαλιστικών εισφορών. Προστίθεται στην πάγια κυβερνητική πολιτική που δεν απέδιδε ούτε τους θεσμοθετημένους πόρους, που έφτασε το χρέος μόνο προς το ΙΚΑ στα 12 δισ. ευρώ.

Είναι, λοιπόν, πέρα για πέρα προκλητικό να ισχυρίζεται ο αρμόδιος υπουργός ότι το «κούρεμα» των αποθεματικών δεν είναι τίποτα, αφού έτσι και αλλιώς το κράτος «εγγυάται τις συντάξεις». Αυτά λέγονται τη στιγμή που όλες οι περικοπές στις συντάξεις, η αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης, οι μειώσεις στα εφάπαξ επιβλήθηκαν από το κράτος με αυτό ακριβώς το πρόσχημα: Την έλλειψη αποθεματικών και τη δυσμενή οικονομική κατάσταση των Ταμείων. Ενώ τη νέα αφαίμαξη των Ταμείων θα την επικαλεστούν και πάλι για να προβούν σε νέες μειώσεις στις συντάξεις και σε νέες ανατροπές.

Η νέα ληστεία των αποθεματικών είναι αφετηρία και νέων μέτρων σε βάρος των συνταξιούχων και ταυτόχρονα το πρόσχημα για να επιβληθούν. Η ληστεία σε βάρος των λαϊκών στρωμάτων δεν έχει τέλος. Γι' αυτό δεν αρκούν τα μεμονωμένα αιτήματα, ούτε οι αποσπασματικοί αγώνες. Η ίδια η κρίση και η γενική επίθεση που ξετυλίγει το κεφάλαιο στο έδαφος αυτής της κρίσης θέτουν μπροστά στην εργατική τάξη επιτακτικά την ανάγκη για αγώνες που θα αμφισβητούν την εξουσία των μονοπωλίων και θα δημιουργούν τις προϋποθέσεις για ριζικές ανατροπές στην οικονομία και στην κοινωνία.

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ