«Δεν ξέρω»

Για το τι σημαίνει να κλείνει ένα δημόσιο νοσοκομείο είναι χαρακτηριστικός ο διάλογος χτες έξω απ' το νοσοκομείο Πατησίων. Ωρα 10.38 π.μ. Στη σιδεροφραγμένη είσοδο του νοσοκομείου -που τη φρουρούσαν δύο σεκιουριτάδες- έφτασε μια ηλικιωμένη κυρία.

- Θέλω το γιατρό (ανέφερε το όνομά του), είπε η κυρία.

- Δεν είναι εδώ, απάντησε ο σεκιουριτάς.

- Πού είναι;

- Δεν ξέρω.

- Μήπως ξέρετε το τηλέφωνό του;

- Δεν ξέρω.

-Και τι θα κάνω τώρα;

- Δεν ξέρω.

Η κυρία έδειξε πλήρως απογοητευμένη. Εδειχνε να μην μπορεί να ξεκολλήσει απ' τα κάγκελα όπου είχε κρεμαστεί.

- Πού θα πάτε τώρα για νοσηλεία; ρώτησε ο δημοσιογράφος που βρέθηκε εκεί.

- Δεν ξέρω! απάντησε αποκαμωμένη η κυρία.

Πέντε «δεν ξέρω» στη σειρά. `Η, όπως λένε στα μαθηματικά, αυτός είναι ο «λόγος της γεωμετρικής προόδου», που στο αποτέλεσμά του απογειώνει την απόγνωση στα λαϊκά στρώματα, όταν οι άνθρωποι ψάχνουν να καλύψουν τις εκρηκτικές ανάγκες τους για παροχές Υγείας.

Ομως, για τη συγκυβέρνηση, η μέγιστη αξία είναι οι προσθαφαιρέσεις στις περικοπές των κοινωνικών δαπανών, η απαλλαγή του κράτους απ' αυτές τις ελάχιστες παροχές για τα λαϊκά στρώματα, η ένταση της εμπορευματοποίησης. Γιατρεύεται -και ζει- όποιος έχει να πληρώσει, πια. Για τους άλλους ισχύει το «Δεν ξέρω».

Από τη στήλη του Ριζοσπαστη, ΑΠΟ... ΜΕΡΑ ΣΕ... ΜΕΡΑ

Τρία κείμενα του ΠΑΜΕ για πλατιά συζήτηση στους εργαζόμενους και τα συνδικάτα

Τρία κείμενα της Εκτελεστικής Γραμματείας του ΠΑΜΕδόθηκαν σήμερα στη διάρκεια συνέντευξης τύπου στη δημοσιότητα, προκειμένου να συζητηθούν πλατιά στους εργαζόμενους και τα συνδικάτα.

Ειδικότερα, στο κείμενο για τηνανασύνταξη του κινήματος, το ΠΑΜΕ επισημαίνει ότι πρέπει «σε κάθε κλάδο, τόπο δουλειάς και σε κάθε εργοστάσιο, να δυναμώσουν οι ταξικοί αγώνες, να δυναμώνει η οργάνωση των εργαζομένων, να χειραφετηθούν οι εργάτριες και οι εργάτες από την επιρροή και τις θέσεις της εργοδοσίας, να αντιπαλέψουν αντιλήψεις που τους βάζουν στην άκρη, πως άλλοι θα νοιαστούν για αυτούς, από κόμματα του συστήματος έως ξεπουλημένες συνδικαλιστικές ηγεσίες.

Οι εργαζόμενοι έχουν έναν και μόνο δρόμο. Να προχωρήσουν με αφοβία σε συστηματική οργάνωση και οργανωμένη απειθαρχία που θα αμφισβητεί όχι μόνο την κυβέρνηση, αλλά τη μήτρα που δημιουργεί τα μνημόνια και κάνει κόλαση τη ζωή του λαού. Την εξουσία των μονοπωλίων. Αυτή είναι η μόνη ελπιδοφόρα προοπτική και απαιτεί το λαό πρωταγωνιστή στο επίπεδο της οικονομίας και της πολιτικής για να γίνει κυρίαρχος του πλούτου που παράγει και της ζωής του».

Στο κείμενο για την επίθεση στο λαϊκό εισόδημα, προειδοποιεί ότι «θα υπάρξει νέα γενικευμένη επίθεση σε κάθε δικαίωμα των εργαζομένων, σε όλη την κλίμακα. Στο στόχαστρο θα μπουν εκ νέου οι μισθοί, το ωράριο, οι απολύσεις, οι εργασιακές σχέσεις, οι συντάξεις και παροχές υγείας και πρόνοιας.

(...)Με αγώνα και οργάνωση να απαντήσουμε στο σχεδιασμό των επιχειρηματικών ομίλων και της κυβέρνησης».

Στο κείμενο για τις εξελίξεις στο κοινωνικοασφαλιστικό σύστημα, επισημαίνεται ότι «ο στόχος τους είναι η απαλλαγή του κράτους και των εργοδοτών από τη χρηματοδότηση του ασφαλιστικού συστήματος και να πάμε σε ένα σύστημα που η "δημόσια" σύνταξη θα είναι μια "βασική" προνοιακού χαρακτήρα μέχρι 360 ευρώ και η "αναλογική" που θα εξαρτάται από τις εισφορές των εργαζομένων που θα είναι η "βασική πηγή χρηματοδότησης" της Κοινωνικής Ασφάλισης.

Τα μέτρα αφορούν όλους τους συνταξιούχους αλλά ιδιαίτερα τους νέους εργαζόμενους, αυτούς που θα βγουν στη σύνταξη τα επόμενα χρόνια».

Παρακάτω επισυνάπτονται ολόκληρα και τα τρία κείμενα. 

Συνημμένα Αρχεία: 

 ΟΙ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΣΤΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ

 Η ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΟ ΛΑΪΚΟ ΕΙΣΟΔΗΜΑ

 ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ ΤΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ

Το ΠΑΣΟΚ είναι εκεί

Η φωτογραφία είναι περίπου... συλλεκτική: Οι Σημίτης, Παπανδρέου, Βενιζέλος, στα υπουργικά έδρανα της Βουλής, το 1999. Τότε που - και οι τρεις μαζί - έχτιζαν την «ισχυρή Ελλάδα» της ΟΝΕ, του ευρώ και του χρηματιστηρίου...

Προχτές, βρέθηκαν ξανά όλοι μαζί για να γιορτάσουν την επέτειο της ίδρυσης του ΠΑΣΟΚ. Το έλεγε, άλλωστε, κι εκείνο το παλιό τους σύνθημα:

«Το ΠΑΣΟΚ είναι εδώ, ενωμένο... θλιβερό».

*

Α, ναι: Αυτός ο τελευταίος, εκεί στην άκρη της φωτογραφίας, είναι ο Παπαντωνίου. Του «σοσιαλιστικού» ΠΑΣΟΚ κι αυτός. Πού να χάθηκε αυτή η ψυχή;...

*

Α, ναι: Από τη φετινή γιορτή λείψανε ο Τσουκάτος, ο Μαντέλης, ο Ακης κ.ά. Δεν πειράζει. Του χρόνου...

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ

Ο τίτλος της ανάρτησης είναι δικός μου

Το σύστημα δουλεύει «ρολόι» (ή άλλως πως: «Λεφτά υπάρχουν»!)

Προχτές, έγινε παγκοσμίως γνωστό ότι η αμερικανική εταιρεία τηλεπικοινωνιών «Verizon» εξαγοράζει το 45% των μετοχών που κατέχει στον όμιλό της η βρετανική «Vodafone» έναντι του ευτελούς ποσού των... 130 δισ. δολαρίων!

Για να καταλάβουμε το μέγεθος του τιμήματος αρκεί να σκεφτούμε ότι το ΑΕΠ ολόκληρης της Ελλάδας κινείται στα 144 δισ. δολάρια.

*

Πέραν του πακτωλού, το ενδιαφέρον της υπόθεσης είναι ότι η «Verizon» θα καταβάλει το ποσό αυτό, αφού πρώτα το μεγαλύτερο μέρος του θα το λάβει ως δάνειο από τις τράπεζες «JP Morgan», «Bank of America», «Barclays» και «Morgan Stanley».

Στο σημείο αυτό παρακαλούμε την προσοχή σας:

Σύμφωνα με τα στοιχεία που δόθηκαν στη δημοσιότητα στις αρχές του 2011, μέχρι εκείνη τη στιγμή (έκθεση του «Congressional Oversight Panel») και από τη στιγμή που ξέσπασε η κρίση στις ΗΠΑ, οι ενισχύσεις σε μετρητά και σε εγγυήσεις που είχαν λάβει από το αμερικανικό δημόσιο οι τρεις από τις παραπάνω τράπεζες ανέρχονταν:

Για την «Bank of America» στα 336,1 δισ. δολάρια,

για την «Morgan Stanley» στα 135 δισ. δολάρια και

για την «JP Morgan» στα 129,6 δισ. δολάρια.

Συνολικά (και μέχρι εκείνη τη στιγμή) το ποσό που είχε παρασχεθεί από το δημόσιο ταμείο των ΗΠΑ για την ενίσχυση 19 αμερικανικών τραπεζών ανήρχετο στα 1,455 τρισεκατομμύρια δολάρια!

*

Με άλλα λόγια και αν θα ήθελε κανείς να το περιγράψει σε «φάσεις», τα πράγματα εξελίσσονται ως εξής:

Φάση πρώτη: Τα μονοπώλια τύπου «Verizon», «Vodafone» κ.λπ., οι τράπεζες τύπου «JP Morgan», «Bank of America» κ.λπ., προκάλεσαν την κρίση.

Φάση δεύτερη: Με την εκδήλωση της κρίσης, τα ιμπεριαλιστικά κράτη, για να διασώσουν το σύστημά τους ισοπέδωσαν τα λαϊκά εισοδήματα, τα λαϊκά δικαιώματα και τις λαϊκές κατακτήσεις, και ό,τι άρπαξαν και συνεχίζουν να αρπάζουν, ρίχνοντας την κοινωνία στον Μεσαίωνα, το πρόσφεραν προς τις τράπεζες (που προκάλεσαν την κρίση).

Φάση τρίτη: Οι τράπεζες, με τη σειρά τους, τους ωκεανούς χρήματος που τους παρασχέθηκαν - δηλαδή τα κλεμμένα από τους λαούς - τα προσφέρουν τώρα στα μονοπώλια, για να κάνουν τις αγορές τους, τις πωλήσεις τους, τις εξαγορές τους, τις συναλλαγές τους και γενικώς τις κερδοφόρες μπίζνες τους.

Είδατε τι ωραία που δουλεύει το σύστημα της «ελεύθερης αγοράς»;...

*

ΥΓ: Χτες, ανακοινώθηκε μια ακόμα κολοσσιαία εξαγορά. Η αμερικανική «Microsoft» αγόρασε τη μονάδα των κινητών τηλεφώνων της φινλανδικής «Nokia». Για την εξαγορά δαπανήθηκε το αστείο ποσό των... 5,5 δισ. ευρώ!

Συμπέρασμα: «Λεφτά υπάρχουν»!

Γράφει:
ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

Πρωτοβουλίες σωματείων για την Παιδεία

Με τη δημοσίευση του νομοσχεδίου για τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση που αυτές τις μέρες συζητιέται στην αρμόδια Επιτροπή της Βουλής, το ΠΑΜΕ ανέλαβε πρωτοβουλία και κάλεσε σε ανοιχτή σύσκεψη με θέμα το νομοσχέδιο και τις συνέπειες που θα έχει για τα παιδιά του λαού και τις οικογένειές τους. Κεντρικό μήνυμα της σύσκεψης ήταν ότι το συγκεκριμένο νομοθέτημα αφορά πρώτα και κύρια την εργατική τάξη και τα παιδιά της. Αφορά την εργατική τάξη, όχι μόνο γενικά κι αόριστα γιατί η Παιδεία πρέπει να είναι υπόθεση του λαού κι όχι κάποιων ειδικών, αλλά και γιατί το συγκεκριμένο νομοθέτημα θα εντείνει τους ταξικούς φραγμούς, θα αποθαρρύνει παιδιά εργατικών - λαϊκών οικογενειών να ολοκληρώσουν το σχολείο, θα σπρώξει μάζες παιδιών της εργατικής τάξης σε φθηνιάρικες δομές κατάρτισης, δηλαδή σε δομές αμορφωσιάς με γενικευμένη τη μαθητεία. Και η μαθητεία, με τους όρους που οργανώνεται, δεν είναι εκμάθηση μιας τέχνης, ενός επαγγέλματος, αλλά εξασφάλιση μιας πάμφθηνης μάζας νέων εργαζομένων που θα συμπιέζει προς τα κάτω τα δικαιώματα συνολικά των εργαζομένων και την τιμή της εργατικής δύναμης.

Η πλατιά ενημέρωση των εργαζομένων για το περιεχόμενο του νομοσχεδίου και τις συνέπειες που προαναφέραμε, θεωρήθηκε από το ΠΑΜΕ κρίσιμο ζήτημα. Γι' αυτό και από την πρώτη στιγμή κάλεσε να οργανωθούν κοινά συνεργεία συνδικαλιστών, γονέων, εκπαιδευτικών και αρχίζοντας από τα μεγάλα αστικά κέντρα να προγραμματίσουν ενημερώσεις, περιοδείες στους τόπους δουλειάς, στα εργοστάσια, στις υπηρεσίες, στους χώρους κατάρτισης και εκπαίδευσης των νέων. Κάλεσε να οργανωθούν συσκέψεις μαζικών φορέων που θα συνδυάζουν την ενημέρωση με τον προγραμματισμό δράσης, για παράδειγμα παραστάσεις διαμαρτυρίας σε Διευθύνσεις Εκπαίδευσης, συγκεντρώσεις και άλλες κινητοποιήσεις και πρωτοβουλίες. Παράλληλα, το ΠΑΜΕ καλεί σε πανεργατικό συλλαλητήριο την ερχόμενη Τρίτη, μέρα ψήφισης του νομοσχεδίου στη Βουλή.

Το νήμα με τις πρωτοβουλίες και τις δράσεις που χρειάζεται να οργανωθούν για να ενημερωθούν πλατιά οι εργάτες και να κάνουν δική τους υπόθεση την πάλη για τη μόρφωση των παιδιών τους με αιχμή το συγκεκριμένο νομοσχέδιο, το έπιασαν οι εκπαιδευτικοί του ΠΑΜΕ και από κοινού με το σωματείο Επισιτισμού - Τουρισμού διοργάνωσαν τις πρώτες περιοδείες με αυτό το θέμα στα ξενοδοχεία ΚΑΡΑΒΕΛ και ΧΙΛΤΟΝ. Αυτές οι δράσεις μπορούν και πρέπει να συνεχιστούν και να πληθύνουν.

Γιατί ο κάθε εργάτης πρέπει να αναλάβει δράση για το θέμα της μόρφωσης των παιδιών του. Η οικονομική αιμορραγία που αντιμετωπίζουν οι εργάτες για τα φροντιστήρια ή και για ανάγκες των σχολείων των παιδιών τους δεν είναι οικογενειακή τους υπόθεση, ούτε είναι ένα δεδομένο που πρέπει να το αποδεχτούν ως τέτοιο. Πρέπει να το αντιπαλέψουν. Πρέπει να αντιπαλέψουν την αύξηση των φροντιστηρίων που θα φέρει αυτό το νομοσχέδιο. Πολύ περισσότερο το περιεχόμενο της μόρφωσης των παιδιών τους, δεν είναι μια υπόθεση κάποιων ειδικών. Η συνείδηση που θα διαμορφώνει ο νέος εργάτης και μέσα από την εκπαίδευση είναι υπόθεση συνολικά της εργατικής τάξης. Και είναι κρίσιμο ζήτημα να εμπεδωθεί αυτό από τους εργαζόμενους.

Aναδημοσίευση απο τη στήλη του Ριζοσπάστη,  Η  ΑΠΟΨΗ ΜΑΣ