Γνήσιο τέκνο!

Δε βρίσκουμε λόγια να εκφράσουμε την εκτίμησή μας για τον «αντιστασιακό» Ανδρέα Λοβέρδο, ο οποίος, σύμφωνα με δική του (συγκλονιστική) μαρτυρία, είχε δηλώσει τη διαφωνία του στον τότε πρωθυπουργό, Γ. Παπανδρέου, για την προσφυγή της Ελλάδας στο ΔΝΤ.

Παρά τα όσα λέγονται, εμείς είμαστε βέβαιοι: Ο «μαχητής» Ανδρέας Λοβέρδος όχι μόνο «διαφώνησε», αλλά χτύπησε και το χέρι στο τραπέζι, καθώς «βροντοφώναξε» εκείνο το ηχηρό «ΟΧΙ» στο ΔΝΤ.

Από τη μέχρι τώρα διαδρομή του Λοβέρδου, μπορούμε βάσιμα μάλιστα να εκτιμήσουμε ότι ο πρώην υπουργός, τόσο «οργισμένος» ήταν με το ΔΝΤ, που έφτασε παρά τρίχα να θυσιάσει ακόμα και την πολιτική του σταδιοδρομία. Να τα βροντήξει και να φύγει!

Τελικά, ευτυχώς για το λαό, επέλεξε το «δύσκολο» δρόμο. Ο Λοβέρδος έκανε πέτρα την καρδιά του και υπερασπίστηκε μια επιλογή με την οποία τόσο... διαφωνούσε.

Εκτοτε, βέβαια, βίωσε ένα μαρτύριο. Ποιος, άλλωστε, μπορεί να ξεχάσει τον Ανδρέα Λοβέρδο να αγωνίζεται στην πρώτη γραμμή, υπερασπιζόμενος την πολιτική της κυβέρνησης των μνημονίων (με την οποία... διαφωνούσε).

Είμαστε απολύτως σίγουροι: Ο Λοβέρδος «πονούσε», όταν καθόταν στις υπουργικές καρέκλες και συνδιαλεγόταν με τους τροϊκανούς του ΔΝΤ. «Μάτωνε η ψυχή του», όταν εφάρμοζε τα μέτρα των μνημονίων, τα οποία προηγουμένως τα είχε ψηφίσει (αν και «αντιστασιακός»...) και με τα δύο του χέρια.

Ναι, είμαστε πεπεισμένοι ότι ο επικεφαλής της ΡΙΚΣΣΥ, Ανδρέας Λοβέρδος, θα συνεχίσει με συνέπεια την έντιμη πάλη του στην πολιτική σκηνή της χώρας.

Του ευχόμαστε καλή συνέχεια και πάντα στον ίδιο δρόμο. Το δρόμο της ευπρέπειας, της αξιοπρέπειας, της πολιτικής εντιμότητας, του καθαρού πολιτικού λόγου και έργου.

Οι αγώνες του Λοβέρδου ενάντια στο κατεστημένο θα είναι πάντα πηγή έμπνευσης για τους εργαζόμενους (που ο Λοβέρδος τους έκοψε τους μισθούς και τα δικαιώματα ως υπουργός Εργασίας). Ο Λοβέρδος θα αποτελεί πάντα ίνδαλμα για τους συνταξιούχους (που ο Λοβέρδος τους έκοψε τις συντάξεις και τα φάρμακα ως υπουργός Κοινωνικής Ασφάλισης και Υγείας).

Ο Λοβέρδος, είτε εντός είτε εκτός του ΠΑΣΟΚ, θα είναι πάντα ένα γνήσιο τέκνο του «Πασοκισμού».Τουτέστιν, ένας διαρκής φάρος που θα δείχνει πάντα στην αντίθετη πορεία από εκείνη του φαρισαϊσμού, του θεατρινισμού και της υποκρισίας.

Γράφει:
ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

Αποπροσανατολισμός με «τιτιβίσματα»

Το κακό παράγινε. Κορυφαία στελέχη όλων των κομμάτων - πλην του ΚΚΕ - να τιτιβίζουν διαρκώς και αδιαλείπτως στο twitter! «Κατοχυρωμένη» πλέον δημοσιογραφική πηγή, με τα μέσα μαζικής ενημέρωσης να κατακλύζονται από ρεπορτάζ με βάση τα τιτιβίσματα και αντί άλλων πηγών να επικαλούνται το «μου το 'πε ένα πουλάκι»...

Πέραν αυτού δίνουν και παίρνουν τα non paper. Ιδιαίτερα το τελευταίο διάστημα απ' τη ΝΔ και τον ΣΥΡΙΖΑ που με τέτοια σημειώματα δίνουν τροφή στην αποπροσανατολιστική δικομματική αντιπαράθεση και συντηρούν έναν καυγά μακριά και έξω απ' την ουσία. Αυτή άλλωστε δεν μπορούν να τη θίξουν δίχως να αποκαλύψουν τη σύμπλευση στον καπιταλιστικό δρόμο
ανάπτυξης, στη διαχείριση του συστήματος. Αλήθεια τι είδους ενημέρωση των δημοσιογράφων συνιστά ένα ανύπαρκτο σημείωμα; Που ως τέτοιο δεν υπάρχει καμία εγγύηση ούτε ότι φτάνει σε όλους τους δημοσιογράφους, ούτε ότι φτάνει με το ίδιο ακριβώς περιεχόμενο.

Δεν πρόκειται προφανώς για μείζον ζήτημα, κυρίως σε ό,τι αφορά στα Μέσα Ενημέρωσης που διαθέτει το ΚΚΕ. Αυτά δεν αρκούνται σε ρεπορτάζ με βάση τα τιτιβίσματα στο twitter ούτε αρκούνται σε ένα non paper. Υπάρχουν οι θέσεις, οι προτάσεις, η συγκεκριμένη δράση κάθε πολιτικής δύναμης που δίνουν άφθονη τροφή για ρεπορτάζ και αρθρογραφία, απ' τη σκοπιά των συμφερόντων της εργατικής τάξης, των φτωχών λαϊκών στρωμάτων που το ΚΚΕ, συνεπώς και τα μέσα ενημέρωσης που διαθέτει, υπηρετεί.

Απλά θέτουμε, για προβληματισμό, το ερώτημα όσοι κελαηδούν στο διαδίκτυο ασκώντας πολιτική με 140 γράμματα, με την ατάκα, βοηθούν να διαμορφωθεί καθαρά η εικόνα όσων πρεσβεύουν; 'Η μήπως τελικά ο στόχος είναι ακριβώς να μην αποκαλυφθεί καθαρή αυτή η εικόνα στα μάτια του λαού;

902.gr

Κυβερνητικές αθλιότητες με τους εργαζόμενους στο Μετρό

Η κυβέρνηση σε μια προσπάθεια να συκοφαντήσει τον απεργιακό αγώνα των εργαζομένων στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς και ειδικότερα στο Μετρό, έκανε λόγο για παχυλούς μισθούς των εργαζομένων. Ποια είναι η πραγματικότητα, με βάση την οποία αντιδρούν και αγωνίζονται οι εργαζόμενοι;

Πριν τρία χρόνια ο εισαγωγικός βασικός μισθός ενός τεχνικού (ΔΕ) ήταν περίπου 1.450 ευρώ τον οποίο έπαιρνε επί 14 φορές. Σήμερα ο μισθός αυτός έχει μειωθεί κατά 35% (περίπου 950 ευρώ μεικτά) τον οποίο παίρνει επί 12 φορές. Με την ένταξη των συγκοινωνιών στο νέο μισθολόγιο η μείωση στους μισθούς θα φθάσει μέχρι και 25%.

Δεύτερο παράδειγμα: οδηγός της ΕΘΕΛ, έγγαμος με ένα παιδί και 25 χρόνια προϋπηρεσίας έπαιρνε καθαρά το 2009, 1.950 ευρώ επί 14 φορές. Σήμερα, με 28 χρόνια προϋπηρεσίας παίρνει 1.100 ευρώ επί 12 φορές.     
Πού ακριβώς είναι οι παχυλοί μισθοί; Γιατί συκοφαντεί η κυβέρνηση, όπως έχει κάνει παλιότερα για τους ναυτεργάτες αλλά και άλλους εργαζόμενους; Έχουν στόχο να κάμψουν τον αγώνα τους.

Στο ίδιο μήκος κύματος, από νωρίς το πρωί της Δευτέρας, ο Πορτοσάλτε του ΣΚΑΪ σε ραδιόφωνο και τηλεόραση, αναπαρήγαγε ό,τι πιο αντιδραστικό, ό,τι πιο χυδαίο, ό,τι πιο αντεργατικό. Έλεγε πως οι εργαζόμενοι που απεργούν, βάλλουν τους συμπολίτες τους που χρησιμοποιούν τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς που τα χρησιμοποιούν επειδή δεν έχουν χρήματα για να κυκλοφορούν με αυτοκίνητο. Έλεγε ότι οι απεργοί δεν στρέφονται κατά του Σαμαρά, του Βενιζέλου, του Χατζηδάκη, αλλά κατά των εργαζομένων και των ανέργων που θέλουν να χρησιμοποιούν και έχουν ανάγκη το δημόσιο Μέσο Μεταφοράς.

Αν ενδιαφέρεται για τους εργαζόμενους και τους άνεργους γιατί δεν είπε λέξη για δωρεάν μετακινήσεις των ανέργων, των μαθητών, των φοιτητών; Γιατί δεν λέει να μειωθεί η τιμή του εισιτηρίου για τους εργαζόμενους, τους ανέργους για τους ανέργους; Που δεν έχουν ούτε τα 90 λεπτά του ευρώ, τα 1,2 και τα 1,4 ευρώ για το λεωφορείο και το μετρό;

Και βέβαια, δεν σταμάτησαν εκεί. Το υπουργείο έδωσε στοιχεία, σύμφωνα με τα οποία, 1.300 εργαζόμενοι δήλωσαν ρεπό χτες. Μόνο που όπως δήλωσαν οι εργαζόμενοι, η μέρα στην οποία αναφέρεται το υπουργείο ήταν ...ΚΥΡΙΑΚΗ και άρα η πλειοψηφία των εργαζομένων είχε ρεπό. 

902.gr

Παγιδευμένοι στα αδιέξοδά τους

Μέτρα επί μέτρων που οδηγούν την εξαθλίωση στα όρια. Αλλά, «διά ταύτα»;

Αγωνία! Ζητάνε συναίνεση με επίκληση του επόμενου κινδύνου: Να μην μπορούν παρά το τσάκισμα των εργατών να διαχειριστούν την κατάσταση. Τα αδιέξοδα στο φορολογικό και η προαγγελία νέων μειώσεων στις συντάξεις μαρτυρούν εκτός από την επίθεση στα εργατικά δικαιώματα και το στρίμωγμα που υπάρχει στο σύστημα.

Η απάντηση απ' τη σκοπιά των εργατών δεν μπορεί να 'ναι άλλη από την οργανωμένη πάλη για να οξυνθεί η αντίθεση, να οδηγηθεί στο απόλυτο αδιέξοδο το σύστημα, ενώ ταυτόχρονα θα οικοδομούνται τα φύτρα της νέας εξουσίας, της λαϊκής.

***

Οι καπιταλιστές είναι υποχρεωμένοι να βαδίσουν απ' τη μια χαροτρομάρα στην άλλη, καθώς ο μεταξύ τους ανταγωνισμός καλά κρατεί. Προσπαθούν να τα βγάλουν πέρα τσακίζοντας την εργατική τάξη, αλλά παράλληλα γνωρίζουν πως δεν έχει τέλος ο ανταγωνισμός καθώς πάντα κάποιος απέναντι θα εξασφαλίζει καλύτερες συνθήκες κερδοφορίας.

Προσπαθούν να μειώσουν τους κινδύνους ενός «ατυχήματος» βγάζοντας απ' τη μέση όσο μπορούν τον παράγοντα «εργατική πάλη». Τη φυσιολογική δηλαδή τάση του ανθρώπου να αντιδρά όταν βλέπει από τα χέρια του να παράγονται όλο και περισσότερα αλλά αυτός να δυστυχεί.

***

Τα πράγματα έχουν ξεφύγει από το σημείο του να επιβεβαιώνουν απλά τις αναλύσεις του ΚΚΕ για τα όρια του συστήματος. Οι ίδιοι οι καπιταλιστές γνωρίζουν πως η βάρκα δεν πάει μακριά. Και προσπαθούν να κρατήσουν σε μια μασχάλη πολλά καρπούζια: Και τα κέρδη να αυξάνουν και οι εργάτες να λένε σφάξε με αγά μου ν' αγιάσω.

Οσο κι αν κατοχυρώνουν το δικαίωμά τους να εξαθλιώνουν την εργατική τάξη δεν μπορούν να λύσουν το γόρδιο δεσμό που δημιουργεί αυτή η κατάσταση: Να αυξάνεται διαρκώς ο κοινωνικά παραγόμενος πλούτος και να μειώνεται διαρκώς η τιμή πώλησης της εργατικής δύναμης.

Λύση στο γόρδιο δεσμό μπορεί να δώσει μόνο η εργατική τάξη με την πάλη της, κόβοντας «με το σπαθί» ό,τι την συνδέει με το καπιταλιστικό κέρδος. Αφαιρώντας, δηλαδή, την ιδιοκτησία από τα μέσα παραγωγής, επιβάλλοντας μέσα από τη δική της εξουσία τη δική της οικονομία.

Οσο αυτή θα είναι η μόνη προοπτική - και είναι διαρκώς από δω και πέρα η μόνη προοπτική - τόσο θα οξύνεται ο αντικομμουνιστικός αγώνας. Ηδη ακροβολίζονται διάφοροι που ζητάνε από την εργατική τάξη να ξεχάσει την ιστορική κατάκτησή της, το Κομμουνιστικό Κόμμα, και να κοιτάξει πώς θα συμβάλει στη λειτουργία της δημοκρατίας, δηλαδή στη συνέχιση της εκμετάλλευσης με ρυθμιστή το κράτος των καπιταλιστών.

***

Κανείς εκτός από τους οργανωτές δεν ξέρει το στόχο της έκρηξης στο «Mall». Ορατές όμως είναι ορισμένες επιδιώξεις. Οι αφροί που βγάζουν ορισμένα άρθρα μιλώντας για «εσχάτη προδοσία» και η στοχοπροσήλωση άλλων που μ' αφορμή την έκρηξη στο «Mall» ξερνάνε χολή για το σοσιαλισμό που γνώρισε η εργατική τάξη, μαρτυρούν και τον οργανωτή και το στόχο του.

Ενώ δεν ξέρουν (ή μήπως ξέρουν;) ποιος έβαλε τη βόμβα, τον χρεώνουν ήδη στην πάλη της εργατικής τάξης για τη δική της εξουσία - οικονομία. Ζητάνε να επικρατήσει άκρα του τάφου σιωπή.

Για το εργατικό κίνημα εκτός από αύξηση της επαγρύπνησης απέναντι σε κάθε είδους προβοκάτσιες, οι πρόδηλες στοχεύσεις της αστικής τάξης σημαίνουν ακόμα μεγαλύτερη ένταση της προσπάθειας για τη λαϊκή συσπείρωση που θα απειλεί στο φως της μέρας κατευθείαν την αστική εξουσία.

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ

Σκοντάφτει η Γερμανία

Σήμα κινδύνου και για τη γερμανική οικονομία καθώς υποχώρησε κατά 0,5%, πολύ περισσότερο απ' ό,τι αναμενόταν, το δ' τρίμηνο του 2012 εξαιτίας της συντονισμένης εφαρμογής προγραμμάτων λιτότητας στην Ευρωζώνη. Παράλληλα, η γερμανική κυβέρνηση αναθεώρησε σημαντικά τις προβλέψεις για το 2013, από ανάπτυξη 1% του ΑΕΠ, σε ανάπτυξη μόλις 0,4%.

Τελικά, η ύφεση που πλήττει εδώ και πολλούς μήνες τις περισσότερες χώρες της Ευρωζώνης έφτασε και στη Γερμανία στα τέλη της περασμένης χρονιάς, σύμφωνα με τα προκαταρκτικά στοιχεία που παρουσίασε η γερμανική στατιστική υπηρεσία. Η υπηρεσία ανακοίνωσε ότι η γερμανική οικονομία αναπτύχθηκε το 2012 κατά 0,7% του ΑΕΠ σε ετήσια βάση (από 3% το 2011), ενώ η οικονομία συρρικνώθηκε κατά 0,5% το δ' τρίμηνο. Σε ετήσια βάση η συρρίκνωση του δ' τριμήνου υπολογίζεται σε 2% σύμφωνα με υπολογισμούς της JP Morgan. Ηταν η πρώτη συρρίκνωση του γερμανικού ΑΕΠ από το δ' τρίμηνο του 2011, όταν το ΑΕΠ είχε μειωθεί κατά 0,1%, και επιβεβαιώνει τις προβλέψεις των οικονομολόγων ότι ολόκληρη η οικονομία της Ευρωζώνης θα συρρικνωθεί και το δ' τρίμηνο, όπως και τα δύο προηγούμενα. Σύμφωνα με πληροφορίες του πρακτορείου Reuters η γερμανική κυβέρνηση αναθεωρεί σημαντικά τις προβλέψεις για το 2013, οπότε και αναμένει ανάπτυξη της οικονομίας κατά 0,4% του ΑΕΠ, ενώ προηγουμένως περίμενε ανάπτυξη 1%.

Το χτύπημα που δέχτηκε η γερμανική οικονομία είναι το χειρότερο μετά την ύφεση του 2009 και οφείλεται ουσιαστικά στην κρίση της Ευρωζώνης. Οι γερμανικές εταιρείες μείωσαν κατακόρυφα τις επενδύσεις τους σε εγκαταστάσεις και εργαλεία, στοιχείο που οδήγησε στη μείωση του γερμανικού ΑΕΠ.

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ

Η πλαστή ύπαρξη της δημοκρατίας

1. Μέρα με τη μέρα ξεθωριάζει η εικόνα, η δύναμη και η «δόξα» της δημοκρατίας μας. Παραδίδοντας το πνεύμα της στους ψευδομορφωμένους τραπεζίτες, έχει καταντήσει ένα κλειστό σύστημα. Δεν μπορεί κανείς να περιμένει τίποτα απ' αυτήν την παρανοϊκή πυραμίδα που εκπροσωπούν τρεις φτωχοπρόδρομοι της πολιτικής σκηνής.

2. Εξαιτίας της χρόνιας ανέχειας, τα χαμηλότερα οικονομικά στρώματα της χώρας βρίσκονται ήδη στον προθάλαμο του μίσους απέναντι στη δημοκρατία. Κι αυτό γιατί ο θεσμός είναι γεμάτος απαγορεύσεις και εντολές εναντίον τους. Η δημοκρατία ως κενό όνομα τούς είναι αδιάφορη, γιατί γνωρίζουν πλέον καλά πως εκπροσωπεί τα ανώτερα οικονομικά στρώματα που έχουν δεσμούς αίματος.

3. Μια δημοκρατία που δε λειτουργεί και στέκει μόνο ως διακοσμητικό στοιχείο μου είναι ανυπόφορη. Δεν άργησα να καταλάβω από πολύ νωρίς ότι η δημοκρατία μας αποτελούσε έναν ανελέητο, επιλεκτικό κανόνα, αστείρευτη πηγή θλίψης, προνόμιο και προστάτη μόνο των αστών.

4. Η δημοκρατία πάντα θα κινδυνεύει. Χάρη σ' αυτή τη φράση, η τριαδική κυβέρνηση με τους δημοσιογράφους και τις εφημερίδες της κι ό,τι άλλο μέσο μπορεί κανείς να φανταστεί δούλεψε πολύ σκληρά, για αρκετό καιρό, ώστε να μετακομίσει η συμμορία της Χρυσής Αυγής στο κοινοβούλιο. Από την πλευρά τους, παραμυθιασμένοι Νεοναζί κατάπιαν το χάπι που τους έδωσαν οι τεχνικοί της εξουσίας και άρχισαν να γαβγίζουν δεξιά κι αριστερά μέσα στο κοινοβούλιο χωρίς φίμωτρο. Ιδού λοιπόν, στο ναό της δημοκρατίας, ανάμεσα στους ομιλητές ακούγεται πλέον και το ρέψιμο της Χρυσής Αυγής.

5. Με διασκεδάζουν όσοι με έπαρση τονίζουν το γεγονός ότι είναι πολίτες αυτής της δημοκρατίας. Θα ήθελα να συμμεριστώ τη χαρά τους και ν' αφεθώ να παραπλανηθώ από αυτήν την αίγλη, να μη βλέπω την ανεπάρκεια και το φορμαλιστικό χαρακτήρα της. Αλλά μια βόλτα στο κέντρο της Αθήνας μετατρέπει το παραμύθιασμά μου σε πένθιμη λειτουργία.

6. Πρέπει να συμφωνήσουμε ότι στις μέρες μας το όνομα της δημοκρατίας είναι αποτέλεσμα αφηρημένου διαλογισμού. Θεωρώ τη σημερινή πτώση και αλλοτρίωσή της ως μέσον για ν' απελευθερωθούν δυνάμεις και ρεύματα, στρώματα καταπιεσμένα που ήδη αισθάνονταν μετανάστες, και επιτέλους ν' ακολουθήσουν την παλίρροια που όλα τα αλλάζει.

7. Από τη στιγμή που όλα γίνονται για το καλό της δημοκρατίας, πώς φτάσαμε πάλι σε τέτοιο χάλι; Το μόνο που έχουμε γνωρίσει από αυτήν είναι η νεκροφάνειά της, η έλλειψη δύναμης και ο ατιμωτικός τρόπος που αντιμετωπίζει την πλέμπα, δηλαδή εμάς.

Του Γιώργου ΚΑΚΟΥΛΙΔΗ από το Ριζοσπάστη

Αυτοαποκάλυψη... ΣΥΡΙΖΑ

Γράφει η «Αυγή» ότι η αντιπροσωπεία του ΣΥΡΙΖΑ, που με επικεφαλής τον Αλ. Τσίπρα επισκέπτεται τις ΗΠΑ, δεν περιμένει στρωμένα «κόκκινα χαλιά στη μητρόπολη του καπιταλισμού». Ότι στις συναντήσεις και τις ομιλίες στην Αμερική θα πουν τα ίδια που είπαν και στον Σόιμπλε και λένε δημόσια, περιμένοντας όμως πιο «ευήκοα ώτα», απ’ ό,τι στο Βερολίνο. Και μόνο ο τρόπος που προλογίζει η «Αυγή» το ταξίδι του Αλ. Τσίπρα στις ΗΠΑ δίνει λαβή για να πει κανείς ότι ο ΣΥΡΙΖΑ πάει να παίξει «στην έδρα του» σε ό,τι αφορά τις απόψεις που λανσάρει για τη διαχείριση της κρίσης στην ΕΕ. Άρα, ας μην καμώνονται τους θιγμένους όταν το ΚΚΕ λέει ότι οι ΗΠΑ αξιοποίησαν και προεκλογικά τη ρητορική του ΣΥΡΙΖΑ για να παρέμβουν στη διαχείριση της κρίσης στην Ευρωζώνη κατά τα συμφέροντά τους, τα οποία είναι ανταγωνιστικά με αυτά καπιταλιστικών χωρών της Ευρώπης και ιδιαίτερα της Γερμανίας. Ούτε να το παίζουν παρεξηγημένοι όταν τους λέμε ότι το μείγμα διαχείρισης που υπερασπίζονται, και το οποίο οδηγεί το λαό στη φτώχεια από άλλο δρόμο, έχει στον πυρήνα του το «κάν' το όπως ο Ομπάμα».