Παρασκευή, 2 Μαρτίου 2012

«Κρίμα, κρίμα και πάλι κρίμα»

Στο απεργιακό φύλλο που εξέδωσαν οι εργαζόμενοι στην «Ελευθεροτυπία» δημοσιεύτηκε χρονογράφημα υπό τον τίτλο «Κρίμα, κρίμα και πάλι κρίμα» υπογεγραμμένο από τον κύριο Πέτρο Μανταίο.
Ο χρονογράφος, μεταξύ άλλων, προχωρά σε δύο παρατηρήσεις. Με την πρώτη βάλλει εναντίον όσων απορρίπτουν τη «συναίνεση» που διακονεί το κυρίαρχο πολιτικό σύστημα. Υπέρμαχος της «συναίνεσης» και της «συνεννόησης» ο ίδιος, υποστηρίζει ότι η άρνησή τους αντίκειται στη «λογική».
Αλλά, αφού το «λογικό» και το «ανεκτίμητο» είναι η «συναίνεση» του εργαζόμενου με όσους σφάζουν τον εργαζόμενο, όπως ισχυρίζεται ο χρονογράφος, τότε γιατί δεν μας εξηγεί τα οφέλη που προκύπτουν για τους εργαζόμενους από μια τέτοια τακτική;
Για παράδειγμα:
Ποια τα «οφέλη» των επί μήνες απλήρωτων εργαζομένων της «Ελευθεροτυπίας» από τη «συναίνεση» και τη «συνεννόησή τους» με την ιδιοκτήτρια της «Ελευθεροτυπίας»;...

*
Η δεύτερη παρατήρηση του χρονογράφου διεκδικεί δάφνες πολιτικών και ιστορικών γνώσεων. Με αφορμή τον όρο «πλουτοκρατία» (και με προφανή στόχευση) γράφει:
«Του Γκέμπελς η πατρότητα του όρου, για όσους συμβαίνει να το αγνοούν»...
Δεν ξέρουμε αν ο αρθρογράφος πιστεύει στα σοβαρά ότι ο Γκέμπελς είναι... προγενέστερος του Παπαδιαμάντη ή ότι ο Παπαδιαμάντης έχει κάποια ιδεολογική συγγένεια με τους ναζί.
Παρεμπιπτόντως, ο Παπαδιαμάντης γράφει στους «Χαλασοχώρηδες»:
«Η πλουτοκρατία ήτο,είναι και θα είναι ο μόνιμος άρχων του κόσμου, ο διαρκής Αντίχριστος. Αύτη γεννά την αδικίαν, αύτη τρέφει την κακουργίαν, αύτη φθείρει σώματα και ψυχάς. Αύτη παράγει την κοινωνική σηπεδόνα. Αύτη καταστρέφει κοινωνίας νεοπαγείς».
*
Δεν ξέρουμε, επίσης, αν ο αρθρογράφος θεωρεί πως ο Γκέμπελς είναι προγενέστερος και του... Πλάτωνα και της «Πολιτείας» του, όπου ο αρχαίος ημών πρόγονος τοποθετείται έναντι της «πλουτοκρατίας».
*
`Η μήπως ο Μαρξ και ο Λένιν θα πρέπει να ζητήσουν «συγγνώμη», επειδή χρησιμοποιούσαν τον όρο «πλουτοκρατία»;
*
`Η μήπως, επειδή ο Χίτλερ βάφτισε την υπέρ κεφαλαιοκρατών και πλουτοκρατών φρίκη του ως «εθνικοσοσιαλισμό», ή επειδή το ΠΑΣΟΚ συνεχίζει να διατηρεί τον όρο «σοσιαλιστικό» - και να τον διασύρει - στον τίτλο του, θα πρέπει οι κομμουνιστές να παραιτηθούν από τον όρο «σοσιαλισμός»;
*
Μήπως, τέλος, επειδή οι συνταγματάρχες βάφτισαν τη χούντα τους «επανάσταση», θα πρέπει η λέξη να καταργηθεί από τα λεξικά και από το λεξιλόγιο των κομμουνιστών;
*
Δεν ξέρουμε αν αυτά εισηγείται ο αρθρογράφος.
Αυτό που ξέρουμε, όμως, είναι ότι η αντιΚΚΕ εμπάθεια είναι κακός σύμβουλος.
Αυτό που ξέρουμε, επίσης, είναι ότι η έμμεση προσπάθεια, να συκοφαντηθεί και να ταυτιστεί ο κομμουνισμός με το φασισμό, να βρεθούν «αναλογίες» και «συμπτώσεις» μεταξύ τους, είναι εξίσου άθλια με την άμεση.
 Γράφει:
ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Oι "ανύπαρκτοι" και οι υπαρκτοί κίνδυνοι

Και ξαφνικά , φίλοι, "φίλοι" και εχθροί , άρχισαν να αναρρωτιούνται, αφού ξεπεράστηκε η πρώτη έκπληξη. Στην αρχή ψιθυριστά, αλλ...