Τρίτη, 19 Νοεμβρίου 2013

Καυγάς για τη διαχείριση της αστικής εξουσίας

Νέο γύρο αποπροσανατολιστικής αντιπαράθεσης μεταξύ των κυβερνητικών εταίρων και του ΣΥΡΙΖΑ, στο φόντο των διεργασιών αναμόρφωσης του αστικού πολιτικού συστήματος και με στόχο τον εγκλωβισμό των λαϊκών στρωμάτων στους κόλπους του νέου δίπολου, πυροδότησαν οι δηλώσεις του Αλ. Τσίπραστην «Αυγή» της Κυριακής και οι απαντήσεις που πήρε.
Ο Αλ. Τσίπρας, στη συνέντευξή του, επιδίωξε να στρώσει το έδαφος για την ένταξη στον ΣΥΡΙΖΑ, όσων βουλευτών αποχωρήσουν από το ΠΑΣΟΚ, αλλά και συνολικά από τη συγκυβέρνηση. Ο επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ έθεσε ως ορίζοντα των διεργασιών αναμόρφωσης στο αστικό πολιτικό σκηνικό τις διπλές κάλπες Μάη.
Προσπαθώντας να επισπεύσει εξελίξεις απ' τις οποίες θα ωφεληθεί το κόμμα του, έκλεισε το μάτι σε βουλευτές της κυβερνητικής πλειοψηφίας, αφενός αίροντας τις ευθύνες που τους αναλογούν για τη στήριξη των μέτρων που τσακίζουν το λαό και αφετέρου λέγοντας: «Οσοι αποφασίσουν με την ψήφο τους να θέσουν τέρμα στην καταστροφική πορεία της χώρας, παρά τις επιθέσεις του συστήματος της μνημονιακής διαπλοκής, που θα είναι σφοδρές όπως φάνηκε και στην περίπτωση της Θεοδώρας Τζάκρη, θα έχουν την πλατιά αποδοχή της λαϊκής βάσης, των τοπικών κοινωνιών και των πολιτών που τους εξέλεξαν και δεν αντέχουν άλλο».

Αμεση ήταν η αντίδραση του Ευάγ. Βενιζέλου, ο οποίος έκανε λόγο για «απροκάλυπτη και αγοραία πρόσκληση αποστασίας» σε βουλευτές του ΠΑΣΟΚ. Κατηγόρησε τον Αλ. Τσίπρα ότι «προσβάλλει ευθέως τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, που ούτε λίγο ούτε πολύ τους εκλαμβάνει ως ζήτουλες μιας κοινοβουλευτικής έδρας».
«Αν ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει να κυβερνήσει προοδευτικά πρέπει να πείσει για τις προθέσεις του τους παπανδρεϊκούς και όχι να φλερτάρει με τους ΑΝΕΛ», έγραψε χτες στο διαδίκτυο ο Γ. Πανάρετος πρώην υπουργός του ΠΑΣΟΚ.
Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Σίμος Κεδίκογλου έκανε λόγο για την «πιο μαύρη σελίδα στην ιστορία του ΣΥΡΙΖΑ» και ανέφερε: «Παραπέμποντας στις σκοτεινότερες σελίδες του κοινοβουλευτισμού, ο κ. Τσίπρας βάζει επίσημη αγγελία στο κομματικό του όργανο, αναζητώντας αποστάτες!».
Την ίδια ώρα, η Θ. Τζάκρη μιλώντας, χτες, στο ραδιοφωνικό σταθμό «Στο Κόκκινο» - που ανήκει στον ΣΥΡΙΖΑ - επισήμανε πως «θα συμβάλει με όλες της τις δυνάμεις στην προσπάθεια της ανασύστασης δημοκρατικής παράταξης που τώρα εκφράζεται με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ»!
Ο εκπρόσωπος Τύπου του ΠΑΣΟΚ Οδ. Κωνσταντινόπουλος, με συνέντευξή του στο ραδιόφωνο του «9,84» δήλωσε ότι ο Αλ. Τσίπρας έχει «κλείσει συμφωνίες» με βουλευτές του ΠΑΣΟΚ. «Με κάποιους έχει (σ.σ. ο Αλ. Τσίπρας) κλείσει συμφωνίες. Εκτίμησή μου είναι ότι με την κ. Τζάκρη έχει κλείσει συμφωνία (...) τα κίνητρα της κ. Τζάκρη, η οποία έφυγε από το ΠΑΣΟΚ, ήταν να βρει το δρόμο της σε τοπικό ή σε κεντρικό επίπεδο με τον ΣΥΡΙΖΑ».
Την επάνοδο της ΔΗΜΑΡ στο κυβερνητικό σχήμα, ζήτησε εκ νέου η βουλευτής της ΝΔ Ντ. Μπακογιάννη, σημειώνοντας ότι «μπαίνουμε σε μια περίοδο πολιτικής αναταραχής». Η ίδια ξεκαθάρισε θα στηρίξει την κυβέρνηση στις κρίσιμες ψηφοφορίες που θα ακολουθήσουν και τόνισε: «Με νύχια και με δόντια αυτή η κυβέρνηση πρέπει να συνεχίσει την πορεία της».
Από την πλευρά της, η ηγεσία της ΔΗΜΑΡ συνέχισε και χτες να απορρίπτει το ενδεχόμενο επιστροφής στην κυβέρνηση. «Η Δημοκρατική Αριστερά δεν πρόκειται να επιστρέψει στην κυβέρνηση, γιατί οι λόγοι που αποχώρησε είναι πολύ συγκεκριμένοι, εξακολουθούν να υφίστανται», δήλωσε χτες ο Φ. Κουβέλης (ρ/σ Real).
Στη συνέντευξή του αυτή, πάντως, ο Φ. Κουβέλης δεν αποκλείει κυβερνητική συνεργασία «των ευρύτερων δυνάμεων της αριστεράς», αναφέροντας πως αυτό «είναι συνάρτηση και των εξελίξεων, αλλά και των συγκεκριμένων πολιτικών προγραμματικών θέσεων που θα υπάρξουν». Ο Θ. Μαργαρίτης, μέλος της ΕΕ της ΔΗΜΑΡ (εφημερίδα «Επενδυτής»), εκτίμησε πως οι θέσεις που εξέφρασε ο Αλ. Τσίπρας στο Τέξας κινούνται «σε ορθή κατεύθυνση, αποτελούν ένα βήμα προς το ρεαλισμό».
Εξάλλου, «θέμα Τατσόπουλου» αναμένεται να τεθεί σήμερα στη διάρκεια της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ. Λάδι στη φωτιά ήρθε να ρίξει ο επίσης βουλευτής Β. Μουλόπουλος, υπογράφοντας άρθρο στην «Αυγή» σημειώνοντας «κάθε κόμμα πρέπει να έχει τον γελωτοποιό του. Η ΝΔ έχει τον Αδωνι, το ΠΑΣΟΚ τον Πάγκαλο κι εμείς τον Τατσόπουλο. Ηγγικεν η ώρα να αναγνωρίσουμε τα χαρίσματα του Ανδρός».
Ο Π. Τατσόπουλος δεν άφησε αναπάντητη την επίθεση και δήλωσε ότι «λάθος θύμα διάλεξε ο Μουλόπουλος - και θα το διαπιστώσει συντομότατα. Τέρμα οι μ...». Προαναγγέλλοντας, μάλιστα, «επεισοδιακή» συνεδρίαση της ΚΟ ανέφερε: «Ο γελωτοποιός του ΣΥΡΙΖΑ. Αύριο (σ.σ. σήμερα) στην ΚΟ. Για μία και μοναδική παράσταση. Γέλια μέχρι δακρύων».
Θιασώτης της ΕΕ
«Ο στόχος της Ενωμένης Ευρώπης που θα οικοδομείται με όρους δημοκρατίας, κοινωνικής αλληλεγγύης, συνοχής και σύγκλισης, ειρήνης και ασφάλειας, απαντά στις αδήριτες ανάγκες της εποχής μας (...) Η ΕΕ αντανακλά κοινωνικούς, οικονομικούς και πολιτικούς συσχετισμούς που δεν είναι αμετάβλητοι (...) Δεν μπορεί να αμφισβητηθεί η ανάδειξη της ΕΕ σε βασικό θεσμικό και πολιτικό πλαίσιο, που είναι απαραίτητο για την επιδίωξη της σύγκλισης του επιπέδου ανάπτυξης και διαβίωσης των λαών (...) Χρέος των εργαζομένων και των συνδικαλιστικών τους οργανώσεων να θεωρήσουν δική τους υπόθεση την πορεία προς την ευρωπαϊκή ενοποίηση»...
Πρόκειται για απόσπασμα απόφασης της ΚΠΕ του ΣΥΝ, τον Ιούνη του 1995, που περιελάμβανε τις προτάσεις τους για τη Διακυβερνητική Διάσκεψη του 1996. Παρά τα όσα μεσολάβησαν έκτοτε, αποδεικνύοντας και στον πλέον ανυποψίαστο το ρόλο και την αποστολή της λυκοσυμμαχίας, ο ΣΥΡΙΖΑ επιμένει να την υπερασπίζεται με την ίδια ζέση. Ισως ακόμα μεγαλύτερη σήμερα που προετοιμάζεται για τη θέση του διαχειριστή της αστικής εξουσίας, στρατηγική επιλογή της οποίας υπήρξε η ένταξη στην ΕΕ και παραμένει - παρά τις αντιθέσεις, τους ανταγωνισμούς και τις δεύτερες σκέψεις που αναπτύσσονται στους κόλπους της.
Σαν να μην πέρασε μια μέρα, με πανομοιότυπα επιχειρήματα, ο ΣΥΡΙΖΑ προσπαθεί και σήμερα να εμφανίσει μια επιλογή των αστών, πολλαπλά επιζήμια για τα λαϊκά συμφέροντα όπως έχει αποδειχτεί στη ζωή, σαν «μονόδρομο» για το λαό. Οπως το 1995 ο ΣΥΝ, έτσι και ο ΣΥΡΙΖΑ το 2013, προσπαθεί να παρουσιάσει τον αντιλαϊκό χαρακτήρα της ΕΕ - που προκύπτει από την ίδια τη φύση της ως διακρατικής ένωσης του κεφαλαίου - σαν αντανάκλαση ενός «αρνητικού συσχετισμού» που μπορεί να αλλάξει εντός των τειχών της.
Συγκεκριμένα, με τη συνέντευξή του στην κυριακάτικη «Αυγή» ο Αλ. Τσίπρας διατείνεται πως είναι δυνατή μια «βαθιά και ριζική αλλαγή στην ευρωπαϊκή πολιτική».
«Πώς;», τον ρωτάνε, αφού «οι Βρυξέλλες διαμηνύουν τώρα επιπλέον ότι, με δέσμευση των κρατών - μελών, όταν μια χώρα δεν επιτυγχάνει τους στόχους που έχει θέσει η ενιαία οικονομική διακυβέρνηση, θα παγώνουν οι κοινοτικές επιδοτήσεις». Κολλημένη η κασέτα: «Περιθώρια διαφορετικής πολιτικής υπάρχουν». Και επιμένει: «Η κυβέρνηση δεν θέλησε ή δεν μπόρεσε να διαπραγματευτεί ούτε και να συγκροτήσει συμμαχίες σε ευρωπαϊκό επίπεδο ή ακόμα και να εκμεταλλευτεί τις εσωτερικές αντιθέσεις που έχουν ξεσπάσει για την πορεία του ελληνικού προγράμματος». Ο ΣΥΡΙΖΑ - ισχυρίζεται - θα μπορέσει, υπολογίζοντας «μπροστά στα αδιέξοδα που διαμορφώνονται να συγκροτηθούν και νέα μέτωπα και να διαμορφωθούν νέοι συσχετισμοί που θα αλλάξουν την εικόνα».
Δεν ασκεί την κριτική αυτή στην κυβέρνηση απ' τη σκοπιά των λαϊκών συμφερόντων ο Αλ. Τσίπρας. Τη μέμφεται πως δεν βρήκε συμμάχους και δεν αξιοποίησε ενδοκαπιταλιστικές αντιθέσεις για να προωθήσει καλύτερα τα συμφέροντα της ντόπιας αστικής τάξης. Την κατηγορεί ότι δεν εκμεταλλεύτηκε τα όποια περιθώρια διαφορετικής για τους καπιταλιστές πολιτικής, αφού σε ό,τι αφορά στους λαούς και την επίθεση στα δικαιώματά τους, δεν υπήρξε καμία «παραφωνία» στην ΕΕ.
Οι συσχετισμοί στους οποίους αναφέρεται ο ΣΥΡΙΖΑ αφορούν στις εσωτερικές ανακατατάξεις στο πολιτικό προσωπικό της αστικής τάξης, στην εναλλαγή στην αστική διαχείριση. Αλλαγές εκεί γίνονται πολλές, αλλαγή όμως για τους λαούς καμία, παρά μόνο προς το χειρότερο. Ας θυμηθούμε πώς υποδέχτηκε ο ΣΥΡΙΖΑ την εκλογή Ολάντ στη Γαλλία και το «νέο αέρα» που έπνεε στην Ευρώπη. Ο συσχετισμός ανάμεσα στις αντικειμενικά αντίπαλες δυνάμεις, στην αστική και την εργατική τάξη, παραμένει αρνητικός για τη δεύτερη, χάρη και στη συνεισφορά του οπορτουνισμού και της σοσιαλδημοκρατίας. Κυβερνήσεις αλλάζουν, αλλά για να αλλάξει ο συσχετισμός πρέπει να βγει μαζικά στο προσκήνιο ο αγωνιζόμενος λαός, να κάνει την αντικαπιταλιστική του πάλη ρυθμιστή των εξελίξεων.
Ενα απαραίτητο βήμα σ' αυτή την κατεύθυνση είναι να γυρίσει την πλάτη στα κόμματα του κεφαλαίου και του «ευρωμονόδρομου». Τέτοιο κόμμα είναι ο ΣΥΡΙΖΑ και το στρατηγικό πλαίσιο που μοιράζεται με τα άλλα ο λαός μπορεί να το σπάσει με τη δύναμη της οργάνωσής του, της συμμαχίας του, της αντικαπιταλιστικής του πάλης.
Πηγή: Ριζοσπάστης
Β.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Oι "ανύπαρκτοι" και οι υπαρκτοί κίνδυνοι

Και ξαφνικά , φίλοι, "φίλοι" και εχθροί , άρχισαν να αναρρωτιούνται, αφού ξεπεράστηκε η πρώτη έκπληξη. Στην αρχή ψιθυριστά, αλλ...